آقا ، این فوتبال هم شده برای ما دردسر ، از ابتدای لیگ تا آخر باید حرص جوش بخوریم که آیا تیم محبوب ما ، میبرد یا خدای نکرده می بازد .

من که یادم نمی آید چطور طرفدار این تیم شدم .اگر بخواهم بگویم چون قوی تر بهتر و... بود،دروغ است ،چون همیشه که اینطور نیست .گاهی وقتها تیمهای دیگر قوی ترند ، چرا طرفدار آنها نشدم ؟ خصوصاٌ این چند سال اخیر که تیمهای شهرستانی ، حسابی حال سرخابی ها را  گرفته اند.

پس می شود گفت : هم من  وهم همه ی شماها، فقط با یک نگاه ، بله ا یک نگاه عاشق این تیم ها شده ایم  و بعد از عاشق شدن به پسران قرمز وآبی ، دیگر چشم دیدن تیم های دیگر را نداریم وچشمان خود را به معایب و ضعف های تیم محبوب خود والبته به قدرت وبرتری دیگران بسته ایم .

      دیدی که از دل تو در، نمی آد ؟             گفتم که : عشق با خبر نمی آد!

      حالا  بیا، هزار لا، بکش  دیوار                بیچاره ! عشق که از در نمی آد!!!

ولی ز این طرفداری همه جانبه ، حتی در موقع باخت ريال یک چیز فهمیدم ،اینکه خیلی به تیم محبوبم ، تعصب دارم.

چند روز پیش که داشتم به این تعصب خودم فکر می کردم ، گفتم: شاید مردم صدر اسلام ، اصلاً چرا این همه دور شویم ، خیلی از مردم همین زمان ، به خاطر تعصبی که به دین ،و کشور ، وطن ، گروه وحزب خود خود دارند، حاضر به پذیرش حرف حق دیگران نیستند ، حتی اگرببینند و بدانند که حرف انها صحیح و بجاست .درست مثل من که چشم ندارم پیروزی تیم حریف را در عین قدرت ببینم ، چه برسد به دیدن قهرمانی او.

البته ای کاش ،همه چیز به راحتی برخورد با فوتبال بود ، که البته نیست .

حالا می فهمم چرا تعصب بیجا این همه در اسلام مورد نکوهش قرار گرفته ؛مثلاً پیامبر گرامی اسلام (ص) میفرمایند:"من کان فی قلبه حبةٌ من خردلٍ من عصبةٍ ،بعثه اللهُ یوم القیامة مع اعراب الجاهلیة."  :یعنی :هر کس که در دلش ذره ای تعصب بیجا باشد خداوند او را با اعراب جا هلی محشور می کند.

 

 خدا به همه ی ما رحم کند با بعضی تعصب های بیجایمان البته تعصب به تیمهایمان خصوصاً تیم ملی تعصب بیجا نیست ...