ای  بهترین  بهانه ی  سر  به   هواییم              خورشید   آسمانی  گیسو  طلاییم

    هر شب به یاد خاطره ات پرسه می زند            در کوچه های  درد ،  دل   روستاییم

    پر می کشم  به سمت نگاهت هزار بار             چون قلب توست حوزه ی جغرافیاییم

    بی تو منم خلاصه ی یک آسمان قفس             بی تو  شکسته است دو بال رهاییم

                                    با  رمز  چشمهای  اساطیریت  مگر

                                    معنا کنی فسانه یبی دست و پاییم

                                                           

                                                                 سید حسین فاطمی