در آستانه سالروز شهادت امام صادق(علیه السلام) قرار داریم. زندگى امام صادق(علیه السلام) درس بزرگى براى ماست، چون از فرصت مناسبى که براى ایشان پیدا شد نهایت استفاده را بردند، زیرا بنى امیّه رو به نابودى مى رفت و بنى عباس هم هنوز جان نگرفته بود.

در این ایّام امام شاگردان بسیارى تربیت نمودند که تعداد آنها به حدود چهارهزار نفر مى رسد و جالب این که جمعى از فقهاى عامّه هم جزء این شاگردانند: ابوحنیفه، مالک، ثورى و ... و در موقعیّت علمى ایشان همین بس که از هیچ یک از بزرگان اسلام اعم از شیعه و اهل سنّت تا این اندازه حدیث نقل نشده است و آنچه امروز در دست ماست، بخشى از آن روایات است چرا که مشکلات جهان اسلام اجازه نداد تمام آن روایات حفظ شود.
البتّه تأسّف بر گذشته مشکلى را حل نمى کند، بلکه باید به آنچه در دست داریم اهمیّت دهیم و به دست دیگران برسانیم و حوزه هاى علمیّه را پر بار کرده و علوم اسلامى و اهل بیت(علیهم السلام)را گسترده تر مطرح کنیم.
در فضیلت امام صادق(علیه السلام) اگر نبود جز این داستانى که ذیلا نقل مى کنیم کافى بود:
منصور دوانقى وقتى نفوذ علمى امام را دید که چگونه در دلهاى دانشمندان و عوام جاى گرفته ناراحت شد و به دنبال ابوحنیفه فرستاد و گفت: جعفر بن محمّد نفوذ بسیارى پیدا کرده و با حکومت من سازگار نیست و او نقشه کشید تا ابهّت علمى امام را بشکند. ابوحنیفه مى گوید: چهل مسأله مشکل انتخاب کرده در روز موعود به محفل منصور رفتم و دیدم که امام صادق(علیه السلام) قبل از من در طرف راست منصور نشسته است، امام از من احوال پرسى کرد و من نشستم. منصور رو به من کرد و گفت: اگر سؤالاتى دارى از ایشان بپرس. ابوحنیفه مى گوید: من مسائل را مطرح مى کردم، امام مى فرمود: عقیده شما اهل کوفه چنین و عقیده علماى اهل مدینه چنان است و عقیده اهل بیت(علیهم السلام)این است و هر چهل مسأله را مطابق همه مذاهب جواب فرمود و دیدم که احاطه عجیبى بر تمام آراى فقهاى مسلمین دارد و من و منصور شرمنده شدیم و نتیجه برعکس و ابهت آن حضرت بیشتر شد.
این حدیث در بیان احاطه علمى امام صادق(علیه السلام)کافى است و حوزه هاى علمیّه افتخار مى کنند که شاگرد آن حضرت مى باشند. تا مى توانید حوزه هاى علمیّه را تقویت کنید. دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) به شدّت مجامع علمى خود را تقویت مى کنند، سعى کنید حوزه ها پربارتر و آماده تر باشند.
علم مخالفین در مقابل علومى که در حوزه هاى ماست ابتدایى و ساده است.