ای  بهترین  بهانه ی  سر  به   هواییم          خورشید   آسمانی  گیسو  طلاییم

  هر شب به یاد خاطره ات پرسه می زند        در کوچه های  درد ،  دل   روستاییم

  پر می کشم  به سمت نگاهت هزار بار         چون قلب توست حوزه ی جغرافیاییم

  بی تو منم خلاصه ی یک آسمان قفس         بی تو  شکسته است دو بال رهاییم

                                    با  رمز  چشمهای  اساطیریت  مگر

                                    معنا کنی فسانه بی دست و پاییم

                                                           

                                                                 سید حسین فاطمی