عرصه زندگى بى شباهت به بازى فوتبال نيست! با اين تفاوت كه پهنه زندگى بسيار وسيع‏تر و گسترده‏تر است. نقطه شروع بازىِ زندگى «سن بلوغ» است و تا پايان بازى، فرصت‏هاى مغتنم بسيار وجود دارد. استفاده بهينه از اين فرصت‏ها به موفقيت مى‏انجامد و بر عكس، سهل انگارى و بى توجهى موجب «باخت» مى‏شود....
در اين گستره بزرگ، گاه آن قدر جلو مى‏روى كه در «آفسايد» قرار مى‏گيرى و تو را باز مى‏گردانند. گاه «خطا» مى‏كنى. داور گيتى، بسته به نوع خطا، «آوانتاژ» مى‏دهد؛ «اخطار» مى‏كند و اگر تكرار شد، با «كارت زرد» گوشمالى‏ات مى‏دهد! و اگر همچنان خطاى عمدى ادامه يافت، با «كارت قرمز» از دور خارج مى‏شوى!... مُربى نيز در پيروزى‏ات نقشى بسزا دارد. اگر به گفته‏ها و تجربياتش توجّه و عمل كنى، با سعى و تلاش، حتماً «كاپ» موفقيت را در آغوش خواهى كشيد.
گاه برايت فرصتى پيش مى‏آيد، از زاويه «كُرنر» به هدف مى‏نگرى و با ايجاد موقعيت و «توپ سازى»، براى خود و يارانت مثمر ثمر مى‏شوى. گاه از حريف «پنالتى» مى‏گيرى و «تماشاچيان» زندگى را به تحسين و «تشويق» وا مى‏دارى؛ و چه بسا همين فرصت‏ها موجب دستيابى به «گل» مى‏شود و يا بر عكس، با يك لحظه غفلت، به «ضد حمله» تبديل شده، همه چيز به نفع حريف رقم مى‏خورد....
آنچه مهم است استفاده صحيح از تمام لحظه‏ها، عوض كردن «تاكتيك» در صورت باز نشدن «خط دفاع» حريف و تسليم نشدن در برابر «جنگ روانى» بازيكنان و تماشاگران است. گاه بازىِ زندگى به «وقت اضافه» كشيده مى‏شود تا مافات جبران  گردد. اگر در وقت اضافه «گل طلايى» زدى، محبوبِ داخل و خارج زمينى؛ همه دوستت دارند و به تو افتخار مى‏كنند.
البته بايد بكوشى در «وقت قانونى» عُمر كار مُثبتى انجام دهى. نبايد منتظر وقتِ اضافه بود! از كجا معلوم؟! شايد براى من و تو هرگز وقت اضافه و تلف شده منظور نكرده باشند و داور گيتى «سوت پايان» بازى را به صدا درآورد.
اميدوارم در «دقيقه 90» زندگى‏ات سربلند از زمين خارج شوى... .